Metropoolregio Amsterdam

week 6

Deze week kwam de actieagenda van Metropool Regio Almere aan de orde op de politieke markt in Almere. Veel partijen waren sceptisch over de ambities van meer actie en meer samenwerking. Begrijpelijk maar vanwege de voorgestelde manier van werken heb ik er een goed gevoel over.

De bijeenkomsten van de Metropoolregio die ik jaren geleden bezocht had, waren geen toonbeeld van samenwerking en actiebereidheid. Wanneer je besturen van 33 gemeenten en 2 provincies bij elkaar brengt krijg je al snel een kakofonie van geluiden. En overeenstemming los je niet op met een superprovincie, want met bestuurderskolossen los je niets op. Ik heb echter zelf ervaren dat er goede samenwerking op projectbasis mogelijk is. In de periode dat ik geen raadslid was ben ik met de Stichting Almere Bereikbaar bezig geweest met het indienen van een plan (bewonersinitiatief) voor een IJmeerverbinding (plan van architect Jerome Adema) voor de Rijksstructuurvisie. In het kader van Randstad 2040 had minister Eurlings een reeks Randstadprojecten gelanceerd waar onder het Rijk-Regioprogramma Amsterdam-Almere-Markermeer met als belangrijkste onderdeel een plan voor betere verbindingen tussen Amsterdam en Almere. Met een strak tijdsschema zijn toen een reeks van projecten uitgewerkt. Succesvol was het omdat ambtenaren van Rijk, provincie en gemeenten op projectbasis samenwerkten onder leiding van bestuurlijke duo’s. Dezelfde manier van werken staat de Metropool Regio Almere nu ook voor. Geen bestuurlijke drukte maar actiebereidheid. ‘De ambitie om één van de aantrekkelijkste metropolen in Europa te blijven vraagt om actie. De tijd om van idee naar realisatie te komen kan en moet korter. De samenwerking in de metropool moet worden versterkt, maar zonder te verzanden in overleg. Duidelijk bestuurlijk eigenaarschap is hierbij noodzakelijk.’ Op de politieke markt heb ik gezegd dat ik deze bereidheid tot samenwerking en tot actie hoopgevend vind.

Zorgen heb ik ook. In de actieagenda las ik ook dat Amsterdam flink voor zich zelf wil bouwen en nota bene verdichtingsbouw voorstaat. Lang geleden toen ik nog in Amsterdam woonde heb ik me nog verzet tegen de zotte verdichtingsbouw die men in de zeventiger jaren voorstond. Elk groen strookje ten grootte van een voetbalveldje zou opgeofferd worden voor woningbouw. Gelukkig zijn toen de meest ridicule plannen niet doorgegaan. Almere heeft van het Rijk een grote groeitaak gekregen om te voorkomen dat te veel natuur en groen in de regio Amsterdam- Utrecht opgeofferd zou moeten worden voor woningbouw. Maar dan moet je Almere wel de kans geven om die taak te volbrengen. Na een onstuimige groei tot 196.000 inwoners is met de crisis de aanwas tot stilstand gekomen. Veel raadsleden waren donderdag bang dat Amsterdam ons alleen de goedkope woningen gunt: ‘We worden het afvoerputje van Amsterdam’. Nu hebben we in Almere een groot tekort aan betaalbare sociale huurwoningen en zijn we daarvoor juist met veel moeite een inhaalslag aan het maken. Dus ik ben daar minder bang voor. Maar ik vind wel dat Almere te veel op gezinnen gericht is. Meer jongeren en meer mensen uit de hogere inkomens maken de stad diverser. En juist Amsterdam richt zich op deze sector.

Deze week hield ik me verder bezig met het bestemmingsplan Groenzone Noorderplassen- De vaart en Oostvaardersbos. In het plan is goed rekening gehouden met zienswijzen van Vogelwacht en Stichting Flevolandschap. Elke partij kan instemmen en in een recordtijd van 5 minuten was de bespreking afgerond. Verder was ik bij een bijeenkomst over de ontwikkeling van Almere Poort Oost, dat krijgt een heel flexibel bestemmingsplan. Vandaag was ik bij een studiebijeenkomst over integriteit. Een belangrijk item maar ik vond het wel een herhaling van eerdere bijeenkomsten. Het zou misschien goed zijn om eens de omgangsnormen en -regels aan de orde stellen. Want als de burgemeester een ‘flapdrol’ genoemd wordt door een collega, dan is er ergens iets goed mis.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *